Warszawska Fabryka Mebli Stylowych Z.Szczerbiński / Zakład Stolarski L. Kamlera / Zakłady Mechaniczne „Sigma” / „Zalmed”
-
Adres obiektu:
ul. Dzielna 72, Śródmieście
-
Data powstania:
od. 1910 r.
- Użytkownik:
obiekt nieużytkowany
OPIS OBIEKTU
W skład zespołu wchodzą: 4 kondygnacyjny budynek administracyjno-produkcyjny (w kształcie litery „C”) od strony ul. Dzielnej, 1 kondygnacyjny budynek – zabudowa na podwórzu, 1 kondygnacyjna hala od strony ul. Pawiej. Cechy zabytkowe wykazuje tylko główny budynek od str. ul. Dzielnej.
Budynek administracyjno-produkcyjny: Budynek składający się z dwóch skrzydeł, na planie litery „C”. O konstrukcji żelbetowo-murowanej (część środkowa) i stalowo-żelbetowej (skrzydło środkowe). Ściany zewnętrzne z cegły ceramicznej, otynkowane. Stropy żelbetowe, częściowo staloceramiczne. Skrzydła budynku oraz oficyna 4 kondygnacyjne. Budynek z dachem dwuspadowym płaskim (skrzydło frontowe) i stromym (skrzydło środkowe) krytym papą, oraz stropodachem (oficyna).
Fasada skrzydła frontowego – sześcioosiowa, podzielona całej wysokości lizenami i przepruta dużymi, trójdzielnymi oknami. Pierwotnie okna zamknięte odcinkowymi nadprożami, obecnie prostymi. Na lizenach 2 i 3 wystające elementy żelaznych ankrów. Tynkowana, bez zachowanej dawnej dekoracji ceglanej. Elewacja tylna rozwiązana analogicznie.
Elewacja skrzydła środkowego – siedmioosiowa, z dużymi wieloszprosowymi oknami, zamkniętymi prosto. Tynkowana, bez śladów dawnej dekoracji ceglanej.
HISTORIA OBIEKTU
W 1901 r. powstała Warszawska Fabryka Mebli Stylowych. Pierwszy zakład mieścił się przy ul. Aleksandria (dzisiejsza Kopernika). W 1905 r. firma, już jako spółka akcyjna, przeniosła się na posesje przy ul. Dzielnej. W 1914 r. Fabryka Szczerbińskiego zatrudniała 400 pracowników. Był to bardzo duży zakład posiadający własną tkalnię (produkująca tapicerkę do mebli), oddział projektowy (rysowniczy), rzeźbiarzy, a przede wszystkim własne składy różnych gatunków drewna (w tym egzotycznych) przy ul. Dzielnej 75-77. Firma produkowała ekskluzywne meble dostarczane przede wszystkim do hoteli, restauracji. Biura sprzedaży znajdowały się w największych miastach dawnego cesarstwa Rosyjskiego: w Warszawie, Łodzi, Moskwie i Petersburgu. Mimo wielu sukcesów, w tym także medalu na wystawie ogólnokrajowej „Mieszkanie i jego kultura” firma zaczęła podupadać i w 1936 r. ogłosiła swoją likwidację. W pomieszczeniach pofabrycznych nadal prowadzona była produkcja małego zakładu przemysłowo-handlowego Szczerbińskiego, zakład stolarski Leopolda Kamlera i zakłady mechaniczne Szczerbińskiego. W 1943 r. Leopold Kamler zakupił cała posesje. Przy zakładach, od strony ul. Pawiej usytuowana była także kamienica mieszkalna, dziś już nieistniejąca.
Zakłady wsławiły się w trakcie Powstania Warszawskiego. W pierwszym tygodniu sierpnia mieściła się tu Kwatera Komendy Głównej AK i Delegata Rządu. Tu także odbyły się pierwsze walki, jeszcze przed wyznaczoną godziną W.
Po wojnie zabudowania fabryczne, znajdujące się w dość dobrym stanie (wypalone) zostały na mocy dekretu Bieruta przekazane na Skarb Państwa. Od tamtej pory mieściły się w nich różne zakłady, ostatnio zakład Aparatury Laboratoryjno-Medycznej „Zalmed”, obecnie w likwidacji. W latach 1945-81 dokonano licznych zmiana na terenie fabryki, w tym wielu wyburzeń. Przestała istnieć kamienica mieszkalna od ul. Pawiej, rozebrano oficynę w części wschodniej, w głównym budynku zmieniono okna, wzmocniono ankrami konstrukcję, wreszcie w 1985 r. na miejscu dawnych parterowych budynków przylegających do skrzydła środkowego wzniesiono metalową halę produkcyjną. Obecnie nieużytkowany budynek wymaga podjęcia niezwłocznie prac remontowych.
BIBLIOGRAFIA
- E. Pustoła-Kozłowska, Mapa budownictwa przemysłowego Warszawy, Warszawa 1983 w: Archiwum WUOZ
- Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa (Archiwum KOBiDZ).
UWAGI
Zespół jest istotny przede wszystkim ze względu na swoją powstańczą historie. Kwestie architektoniczne są tu mniej istotne, tym bardziej, że obiekty były wielokrotnie przebudowywane. Najciekawsza architektonicznie jest modernistyczna elewacja od str. ul. Dzielnej – przykład na modernizację dawnych obiektów w latach 30/40-tych.W środku niezachowane elementy dawnego wyposażenia, jedynie klatki schodowe i winda towarowa.
Autor tekstów i zdjęć: Michał Krasucki