Młyn parowy "Praga"

OPIS OBIEKTU

Zespół składał się z trzech budynków: młyna (w głębi posesji), magazynu (od ul. Okrzei / d. Brukowej) i budynku biurowego (od ul. Kłopotowskiego / d. Szeroka). Po zniszczeniach wojennych i rozbiórce młyna (w 1982 r.) do dziś zachował się tylko fragment ceglanej elewacji magazynu.
Zabytkowa elewacja jest parterowa, z sutereną. Murowana z cegły ceramicznej, nieotynkowana. Artykulacja oparta na podziałach okiennych i gzymsie. Detal architektoniczny: ceglane nadproża okienne w formie łuku odcinkowego, ceglane parapety okienne, dekoracyjny gzyms z ukośnie układanej cegły, cztery lizeny dzielące elewację na trzy pola. Nowa ślusarka okienna nawiązująca podziałami do oryginalnej.

HISTORIA OBIEKTU

Nie jest znana dokładna data powstania obiektu, jednak forma architektoniczna sugeruje koniec XIX w.
W 1909 r. posesja miedzy ulicami Szeroką (dziś Klopotowskiego) i Brukową (dziś Okrzei) należała do spółki Hipolita Wawelberga. W 16 lat później pod tym adresem figurował już młyn parowy należący do Mieczysława Rubinsteina. W 1930 r. zespół został przejęty przez Przetwórczą Spółdzielnię Pracy "Warmłyn". W 1944 r. zabudowania zostały w znacznej mierze zniszczone, zachowana w dość dobrym stanie pozostała tylko wschodnia część obiektu – magazyn. Młyn i budynek biurowy były w złym stanie.
Inwestor przystępujący w 1999 r. do budowy kompleksu apartamentowo - usługowego "Symfonia" postanowił pozostawić fragmenty ceglanej elewacji od ul. Okrzei. W tej części mieści się dziś ekskluzywna restauracja Porto Praga.

BIBLIOGRAFIA

•    E. Pustoła-Kozłowska, Mapa budownictwa przemysłowego Warszawy, Warszawa 1983 w: Archiwum WUOZ
•    T. Urzykowski, J. Majewski, Okrzei i Jagiellońska [w:] Gazeta Stołeczna - Spacerownik nr 2, Warszawa 2007

LOKALIZACJA

UWAGI

Mimo, że zachowane fragmenty młyna nie figurowały w ani w rejestrze, ani w ewidencji zabytków inwestor zadecydował się na wkomponowanie reliktów w nowy kompleks. Wnętrza restauracji uzyskały wystrój nawiązujący do secesji. Jest to jeden z bardziej udanych przykładów adaptacji zabytkowych reliktów na terenie Warszawy. W trakcie prac przemurowaniu uległy znaczne fragmenty ściany.

 GALERIA OBIEKTU