Młyn parowy Schutza i Parzyńskiego

OPIS OBIEKTU

Zespół zajmował podłużną posesję miedzy ulicami Brzeską i Markowską. W skład zabudowy wchodziły młyn, komin, budynek portierni i biuro (od ulicy Brzeskiej). Do dziś przetrwały jedynie fragmenty obiektów od ulicy Brzeskiej, mieszczących biura, i relikty młyna w podwórzu. Elewacje obiektów utrzymane były w typowym dla architektury przemysłowej stylu – z ceglanym skromnym detalem.
Budynek portierni i biura – parterowy, pierwotnie zadaszony dachem dwuspadowym, obecnie bez dachu. Wnętrza wypalone, zachowana jedynie fasada od ulicy. Pięcioosiowa, wykończona cegłą licówką. Z otworem drzwiowym na pierwszej osi, z otworami okiennymi – zabezpieczonymi płytami drewnianymi. Zachowany detal architektoniczny: profilowane parapety podokienne, proste nadproża okienne – zaakcentowane pasami z cegieł z klińcem; dekoracyjny gzyms koronujący z ukośnie układanej cegły.

HISTORIA OBIEKTU

Młyn powstał w 1899 r. Należał do spółki Schutz i Parzyński. Zakład należał do średnich tego typu zakładów w Warszawie. Produkowano różnorakie kasze i groch łuskany.
Od kilkudziesięciu lat stale dewastowany popada w ruinę. Większa część zakładu już nie istnieje.

BIBLIOGRAFIA

• E. Pustoła-Kozłowska, Mapa budownictwa przemysłowego Warszawy, Warszawa 1983 w: Archiwum WUOZ
• M. Pilich, Warszawska Praga. Przewodnik, Warszawa 2005
• A. Jeziorański, Księga adresowa przemysłu fabrycznego w Królestwie Polskim, Warszawa 1905
  A. Sroka, Przemysł fabryczny w Królestwie Polskim, Warszawa 1910
• J. Kasprzycki, Znikający komin [w:] Życie Warszawy, nr 6, 1976

LOKALIZACJA

UWAGI

Młyn na Brzeskiej ma wyjątkowego pecha. Przez lata nieremontowany od dłuższego czasu popada w ruinę. Co jakiś czas w resztkach zabudowań wybucha kolejny pożar. Mimo tak dużego stopnia zniszczenia zachowany fragment portierni i biura zasługuje na rewitalizację i objęcie ochroną.

 GALERIA OBIEKTU