Fabryka Czekolady Jana Grabowskiego

OPIS OBIEKTU

Fabryka mieściła się w niewielkiej oficynie położonej w głębi podwórza. Na planie wydłużonego prostokąta, piętrowa, 5-osiowa, nakryta dachem pulpitowym. W środku ryzalit zajmujący 3 osie, po bokach symetryczne aneksy – skrzydła. Budynek murowany, otynkowany.

Ryzalit: w dolnej kondygnacji cokół. Między lizenami prostokątne okna wypełniające cale pole. Powyżej gzyms kordonowy. Nad gzymsem w drugiej, niższej kondygnacji trzy okna półkoliste na osiach. Otwory okienne ujęte profilowaną opaską i zwieńczone kluczem. Ryzalit zwieńczony wydatnym gzymsem koronującym. Zachowana stolarka okienna wielopodziałowa.

Skrzydła boczne znacznie skromniejsze, bez dekoracji i detalu architektonicznego.

HISTORIA OBIEKTU

Budynek oficyny położony w głębi posesji został zbudowany przed 1922 r. przez przedsiębiorcę budowlanego Aleksandra Gut-Gutkowskiego, od razu z myślą o późniejszej odsprzedaży. W 1931 r. część działki, na której mieściła się oficyna zakupił Jan Grafowski, który umieścił w niej fabrykę czekolady. Fabryka działa do wojny.

BIBLIOGRAFIA

• E. Pustoła-Kozłowska, Mapa budownictwa przemysłowego Warszawy, Warszawa 1983 w: Archiwum WUOZ
• J. Kasprzycki, Znów na Narbutta [w:] Życie Warszawy, 1974 r.
• J. Kasprzycki, Na starym Mokotowie [w:] Życie Warszawy, nr 509, 1980 r.
• J. Zieliński, Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy, t. XII, Warszawa 2006

LOKALIZACJA

UWAGI

Obiekt jest ciekawym przykładem uproszczonego klasycyzmu lat 20-tych XX w., rzadko stosowanego w przypadku oficyn. Zastosowane formy klasycyzujące architektoniczne tym bardziej nie miały zastosowania przy obiektach o charakterze przemysłowym. Z racji na swoją wyjątkowość i interesująca część ryzalitowi dawna fabryka w pełni zasługuje na ochronę konserwatorską.

 GALERIA OBIEKTU